Aşk Ateşi -

Aşk ateşi en sert çeliği dahi eritir

Unutma: Tüm sayıları «bir» meydana getirir

Ser vermeyene can sır tutana verilir

Yâri sevene birdir bâtın ve zâhir

Gözümde fâni şan, şöhret ve para

İki hecemle verdim ateşe seni uzak dur meydana

Kelle elde yürür aşık düşünmez kâr zarar

Ben deyişlerle meşk ederim, sen batıyı kopyala

Eskiler der ki: «Evlat alem sende dürülü.»

Şimdikilerin gözleriyse Dünya ile bürülü

Ruhunu satan geçici mutlulukla sömürülür

Uyandığında çok geç olur çünkü bedeni gömülür

Bu yüzden demişler: «Ölmeden önce öl.»

Su içtiğim yer okyanus, ben sadece bir göl

Gerçeği gör, küresel manipülasyon

İnsanlık savaşta, hâlâ görme halüsinasyon

Ah, yâr, tutarım içimde yaşlarımı

Bu rüzgâr, bitirir bu savaş barışlarımı

Beni al, tükenirken takatim

Sonu var sabrın, kırılırken tuttuğum dallarım

Yâr, tutarım içimde yaşlarımı

Bu rüzgâr, bitirir bu savaş barışlarımı

Beni al, tükenirken takatim

Sonu var sabrın, kırılırken tuttuğum dallarım

Yolumun yakıtı dert, kabul ettik, eyvallah

Bu Dünya rahat yeri değil imiş, amenna

İster miydim ben de herkes gibi boş vermeyi

Kolayı seçip davamdan vaz geçmeyi?

Yollarıma çakıllar serdim güneşten koparıp

«Canım yandı.»

demedim, yürüdüm gözümü kapatıp

Cesaretin yoksa dön peşimi bırakıp

Korkaktan yoldaş olmaz, önce gel kanını akıtıp

Her satır gebe beklediğim o günlere

Mısralar anlatıyor hâlimi konsantre

Hatta şiirler ki konuşmaktan etkili

Ben yazarken sözlerimi yeryüzü titremeli

Dert akar, kalem yazar

Başımda türlü travmalar

Hüzün makamı akorlar

Hatıralardan satırlar

Ah, yâr, tutarım içimde yaşlarımı

Bu rüzgâr, bitirir bu savaş barışlarımı

Beni al, tükenirken takatim

Sonu var sabrın, kırılırken tuttuğum dallarım

Yâr, tutarım içimde yaşlarımı

Bu rüzgâr, bitirir bu savaş barışlarımı

Beni al, tükenirken takatim

Sonu var sabrın, kırılırken tuttuğum dallarım