Beyaz Ev - Ajda Pekkan

Burdan geçerken seni ararım nedense

Durur gözlerim o beyaz evin bahçesinde

Hergün yüzünde aynı hüzünle gizlensen de

Mutsuzluğun beni çağırıyor gel diye

Dursam yanında tanımazsın ki görünce

Nerden bilirsin sevdiğimi gönüllerce

Oysa yakından sana dokunsam ben kendimce

Bir de konuşabilsem neler söylerdim dinle

Acı var gözyaşında topla ver bana

Bir de gülen gözlerle bak dünyaya

Unutman için zaman katsam sana

Ölümsüz yaşam varsa bulsam sana

En güzel yıllarımı saklasam en sona