Perdeyi Aç - Allame

Kostümün şirin de gizlediği materyal cerahat

Biat edip sürün şu altı günde bir günün rahat

İlk basamağındasın bu merdivenin, çıkmanız yasak

İtaat vazifen şikayet etmen kabahat

Vakit tam anlamıyla öldü sende

Ki kendin için uyanmazdın önceki düzende

Zamanın kendisine döndün terfi beklerken

Ve artık başka bakıyorsun ait olduğun şu semte

Geleceğine dair planların başka hayatların klonları

Gerçekleşsin diye bul onları

Kaynağındasın masanda duran bütün sorunların

Aşkı dahi dakikleştirirken adımların

Sefa derken sefalete cefa çekip cehalete

Ne sağsın ne selamet, el mahkûm varsın idareten

Çarka çomakken de devam eder

Hayatın akıl hastanesinden geliyorum ziyarete

Perdeyi aç

Gün yüzü görmedin hiç köleliğine inat, yov

Perdeyi aç

Gündüzün ölmedi çık mahallende dolaş

Perdeyi aç

Gün yüzü görmedin hiç köleliğine inat, yov

Perdeyi aç

Gündüzün ölmedi çık mahallende dolaş

Şimdi önünde rampalar var

Yalnızlık ambiyansın sokaklar ve lambalarla

Yemekle sigara arası bocala son kalan paranla

Yakandan asılı geçmişin tekerrür ediyo' sanki abrakadabra

Bir an inandın hayat atar palavra

Her gardın düştüğünde satılacaksın olana dek kadavra

Diş geçirdiğin kadar net tutan kuralların var

Mezarlarına binalar çıkar kralların da

Görmek istediğin şekilde yaşa sefa sür

Elinden çalmışlar da oynuyorlar de ki: «Tesadüf.»

Kör müsün?

Hayatın bi' külüstürün pelt hüznü

Bu verse'ün amacı ezik olmaman, dil elden üstün

Şu ki husus: hep kuruludur pusu

Bu onun için kusur, şahsiyetine usül

Seviyo’san pürüz uğramaz yanına huzur

İçin kurda döndü velhasıl görüntün hâlâ kuzu!

Perdeyi aç

Gün yüzü görmedin hiç köleliğine inat

Perdeyi aç

Gündüzün ölmedi çık mahallende dolaş

Perdeyi aç

Gün yüzü görmedin hiç köleliğine inat

Perdeyi aç

Gündüzün ölmedi çık mahallende dolaş

Perdeyi aç

Gün yüzü görmedin hiç köleliğine inat

Perdeyi aç

Gündüzün ölmedi çık mahallende dolaş

Perdeyi aç

Gün yüzü görmedin hiç köleliğine inat

Perdeyi aç

Gündüzün ölmedi çık mahallende dolaş