Chelsea - Bjørn Eidsvåg

Tausheten veide fleire tonn

Kuldå satt i marg og bein

Far sitt fall hadde gjort det sånn

Mor bare grein og grein

Ord gjorde bare vondt verre

Her råda anger og forakt

Ikkje eingong Vårherre

Konne ha gjenskapt kontakt

Tausheten veide fleire tonn

Barnet kjente sorg og lammande frykt

Alt va i ferd med å forsvinna

Ingenting va lenger i nærheten av trygt

Koss konne solå fortsatt skinna

Å se dei store bli bittesmå

Gjør ein liten så vondt

Det lar seg simpelthen ikkje forstå

Alt va i ferd med å gå sondt

Barnet kjente sorg og lammande frykt

Her var det ingen plass for kjeft

Barnet var mimikklaust og stille

Men med barnets kløkt, og barnets teft

Gjorde hu under, den lille

Hu visste ikkje nåke om kor det bar

Men ga dei begge ei hånd

Først ei til mor, og så ei til far

Sånn blei hu ei bru — og et bånd

Sånn blei barnet ei bru og et bånd

Så uskyldige og lojale

Så naturlige og geniale

Det e sjølva livet det står om for dei

Måtte det alltid gå barnas vei

Hu visste ikkje nåke om kor det bar

Men ga dei begge ei hånd

Først ei til mor, og så ei til far

Sånn blei hu ei bru — og et bånd

Sånn blei barnet ei bru og et bånd