Attergangar - Cor Scorpii

Ut i skogen ligg eit lik

I mørkret ligg

Mi byrde og mitt svik

Mitt svik, i evig mørke

Framsyn om vanry, framsyn om skam

Eg bar deg ut, mitt kjære barn

Mitt kjære barn, fødd i dølgsmål

Sviken, ofra, drepen, ikkje fekk eg leva

For all tid fanga i skuggane si famn

Aldri fekk eg læra, aldri fekk eg elska

Alt vart teke frå meg, men hat og harme voks

Lys og håp svunne og skjebna forsegla

Eit liv blant dei daue med uro i sjela

Ord om det som hende, ord om hemnens time

Vinden spreier soga mi til fjern og nær

Opp frå grava eg meg tvang

Drive av tankar om hemn

Frå jord har eg kome og til jord skal du bli

Utburden har vakna til liv

Lenge har eg leita etter ho som gav meg liv

Ei bør på ryggen til vandrarar forbi

No er ferda over eg ser deg i det fjerne

Tida er inne, ein mordar myrdast skal

Eg angrar bittert på mitt val

Eg ville aldri gje deg smerte

I mine draumar eg ser at du kjem

For å skjenke meg mi straff

… som eg attrår