Sefil - Milis

Başka hayat benim dersin, içinden çıkamazsan

Kaçmak hata deyip kendin, direnceni sıradan bak

Hayatın senin bir nevi korkarsın tabi

Parasız gezinip değiş, koşçaktın hani

Netice çok kötü diyerek bütün herşeyi salmışın sen

Emin ol depresifken dağıtırsın herşeyi

Senin de zor günlerin geçer hayatın gereği

Metin ol iyileşmicek bende kaçmıştım sen gibi

Geçmiyo bak, geçmiyo laan!

Sürekli aynı şeyler, güç verir sandım bende

Gün geldi actım evde, bekliyom daha

Bekliyom lan, üstelik yalnız hepten

Üstelik dağınık hemde, lütfen bir yardım gelse

Gelmiyo bak gelmiyo lan O Yardım eli kimseden

Zor artık derdim, istesem boşlardım gerçi içmeden

Geçmiyosa ben bilmiyom içmediğimden

Gitmediğimden beklediğimden kendimim ben

Bu haldeyim ben

Düşünmücem sonumu üzüldüğümden olurum

Doğru güttüğüm yolun hüznü engel

Oluru şimdi yok, artık yok

Bu yüzden bilmiyom moruk

Bu benle ilgili ben hissediyom çoğunu!

Hergün biraz daha fazla battım dibe

Kurtuluşu yok ki zaten kaçsam bikez

Belki doğrusudur böylesi kimbilir

Neyse ki atlattım derim

Kendimi kandıran benim yıllardır bi vazgeçmedim

Yapmak için zamanın vardı şimdi yok

Başka bi iş kasarsın artık riskli oo

Önceden isteğin vardı, rutinden uzak hayatın

Ölmemeyip isteyip artık bu işe uzak ol

Susan ol tarafsız, bi sadık ol bi sakin ol

Tuaf çok hayatın bianlık hoş ki harbi zor

Hayaller kurarken sen peşinden koş dicekler çok

Ama sen koşarken de yetişçekken isterler boş

Oldugunun farkına var sefil, halbuki

Öyle birşey yoktu değilmi koştuğunda?

Yorgunluğun arttığında çekil

Bak bu iş böyle gitmez, zorlu yeri olgunluğunda

Bahsederler şöyle böyle, emin ol dinlesen de kötü

Dinlemezsen çözüm ölüm, yap demezler önce düşün

Ertelersen öbür günün bedbaht sürekli kaybedersin

Vazgeçipte

Özünden uzak!