Masumum - Sıla

Hiç kimseden utanmaz o, ayıbıyla övünür

Hır gürü bencillikten, o bunu sanat görür

Kime dikiş atsa tehellenir ona

İtiraz onun bir numara adamı, cahil adeta

Hiç kimseye uymaz o, geleni uydurur

Kalbi güm güm yalnızlıktan, korkunun uydusudur

Kim girse hayatına vay acırım haline

O kadar iyi tanıyorum ki onu, sevemiyorum haliyle!

Dağ kadar, deniz kadar

Ner’den baksan senin kadar

En az çocuklar kadar masumum

Dağ kadar, deniz kadar

Ner’den baksan senin kadar

En az çocuklar kadar masumum

Ah Masumum

Hiç kimseye uymaz o, geleni uydurur

Kalbi güm güm yalnızlıktan, korkunun uydusudur

Kim girse hayatına vay acırım haline

O kadar iyi tanıyorum ki onu, sevemiyorum haliyle!

Dağ kadar, deniz kadar

Ner’den baksan senin kadar

En az çocuklar kadar masumum

Dağ kadar, deniz kadar

Ner’den baksan senin kadar

En az çocuklar kadar masumum

Ah Masumum

Yiğidi gömdüm, hakkını verdim

Benden çıktı, oh (oh oh)!

Ölçtüm tarttım, günlere böldüm

Haklıymışım, oh (oh oh)!

Bi' havalar haller, anlatıyorlar

Hoş mu yani, yuh!

Mezhebin mi geniş anlamadım ki

Uçmuşsun sen, of (of) of!

Dağ kadar, deniz kadar

Ner’den baksan senin kadar

En az çocuklar kadar masumum

Dağ kadar, deniz kadar

Ner’den baksan senin kadar

En az çocuklar kadar masumum

Ah Masumum