Rejs - SKUBAS

Cichy szmer dzikich traw

Wabi się widłem nasyconych wad

Plącze się z korzeniami drzew

Ruszam znów w halucynogenny rejs

Zanim się krzyk zamieni w cisze

A wiatr

Zaniesie mnie w bliski szaleństwu stan

Słodki dreszcz złudny trop

Władze ma nade mną

Nie wiem sam czy chcę okiełznać to

Zanim się krzyk zamieni w cisze

A wiatr

Zaniesie mnie w bliski szaleństwu stan

Zanim się gniew przerodzi w siłę

A ja

Zamienię się w kogoś kim nie chcę się stać

W kogoś kim nie chcę się stać