Za ręce - Sokół

Zimne powietrze cięło ciszę świstem dziwnym

Otworzyły się jak świeże wszystkie blizny

Nie ma w niebie ciebie, tylko czyściec dziwny

Gdzie rozliczać krzywdy chcą, ja stoję winny

Stąd nie widać nic, to flashbacki moich wizji

Błąd.

I tylko jeden on jest taki wyrazisty

Mgłą zachodzi całe tło, nie widzę nic

I złudzenie to, że czuję dotyk twoich rąk zimnych

Leżę w tej trumnie zdarzeń, jest niewygodnie raczej

Czuję na sobie twoje łzy, czyli ty płaczesz

Ja nie mam siły być, więc znikam tak, jak każesz

I znika życie z siłą czterech atomowych rażeń

Najzimniejszy moment, najwrażliwszy raper

Spadasz i przelatujesz mi przez dłonie, jak cię łapię

Paniczna pustka mnie wypełnia.

Gdzie ty jesteś?

I nie wiem tylko, czemu trzymasz mnie za ręce

Czemu trzymasz, czemu trzymasz mnie za ręce?

Czemu trzymasz, czemu trzymasz mnie za ręce?

Pustka waży tyle, co stalowe mosty w mieście

Już w nim nie żyję, tylko budzę i zasypiam, wcześniej

Nie czułem, że mam szczęście, kiedy mówiłem: «zgarnij

Ten paszport, jedźmy dokądkolwiek».

Nieprzewidywalni

Zwierzęta ufnie wybiegają do mnie zza latarni

Nasze zapachy są już identyczne nawet dla nich

I patrzą na mnie smutne, nie rozumiejąc za nic

Czemu to ja, nie ty i czemu ich nagle nie karmisz

Smutek ludzi jest najczęściej okupiony łzami

Smutek zwierząt ciszą i tak chyba było z nami

Byliśmy przeszkodami nawzajem, dwa bieguny

Raj był piekłem, piekło — rajem.

Betonowe chmury

I zamiast ciszy końca teraz krzyczą tłumy

Wieczne światło słońca i nieskazitelny umysł

Tak jak Carrey wymazuje i się nie udaje

I czemu trzymasz mnie za ręce i wciąż nie przestajesz?

Czemu trzymasz, czemu trzymasz mnie za ręce?

Czemu trzymasz, czemu trzymasz mnie za ręce?

Czemu trzymasz, czemu trzymasz mnie za ręce?

Czemu trzymasz, czemu trzymasz mnie za ręce?

Czemu trzymasz, czemu trzymasz mnie za ręce?

Czemu trzymasz, czemu trzymasz mnie za ręce?