Adam og Eva - Staut

Har ei greie om to som du kjenne

Om dei fyste han og henne

Dago gjekk på eit vis

I eit tomannsparadis

Der gjekk dei vel hånd i hånd, kan hende

Det æ sangen om Adam og Eva

Det æ sangen om det å leva

Om å vara ein kar

I eit paradispar

Og noko om det å måtte streva

Han Adam hadde altfør dårlig drakt

Han Adam gjekk og fraus, i all sin prakt

Han Adam ville høgge lite ved

Men ho Eva ba’n finne se eit anna tre

Før ho Eva vil’ha treet sitt i fred

Han Adam hutra og gløtta mot treet

Syns det va noko uggint ve’det

Gubbin gjekk rundt i ring

Eva less som ingenting

Men va ho åleine, gjekk ho te det

Så ein mørgo ho sat der og tenkte

Låg ein høggørm i graset og blenkte

Han va ussel på lét

Bau på eplo og vet

Og ho takka nå ja te alt’n skjenkte

Han Adam hadde altfør dårlig drakt

Va noko uggint med treet

Rasla i graset ved det

Likevæl sat ho Eva der

Ho va fryd og han va gammen og vara i samen

Ruskut sjø og lomske skjær

Med eit eple i magin kom skammen

Det vart ansleis å vara samen

Så kom Kain så kom Abel

Det vart blod det vart sabel

Teslutt fekk dei sule bak og amen

Turtelduvo vist øss leie

Kjem te svi viss du vil kleie

Legge paradis brakk

Med nikk og takk

Men resten — det bli vår eigen greie

Han Adam hadde altfør dårlig drakt