Atlantyda - The Returners

Wiem, o czym myślisz, dlaczego jest tak, a nie

Inaczej wszystkich budzi nas słońce co dzień

Jestem zbyt niski, ale wciąż rzucam cień

By zamknąć pyski tym, co we mnie wbili jak dren

To co za mną jest tłem, jedynie ładnie wygląda

I gdy odbierzesz mi tlen, gdy mi spuchnie aorta

Wrócę silniejszy w dzień ponownie nawiązać kontakt

Aby kilka tych mgnień oka zmieniło się w obraz

To jest ta forma, w którą jak wchodzę raz na rok

Strzela mnie orgazm, ja, ale dla bitów Kasparow

Stanę się karą, dla tych, którzy mieli mnie za nic

Bo żyję wiarą, że słowo bardziej niż ostrze rani

Jesteśmy sami, Proximite na przekór (wbrew głównej fali)

Zniszczeni od ilości bezdechów

Ricky ostatnio powiedział «Bóg wybacza», ja nie

I chuj z empatią, sam też przeklinam wrogów przez sen

MAŁPA

Wystawiam na pierwszy plan środkowy palec na wejściu

By każdy frajer, który chciałby się znaleźć na moim miejscu

Kumał, że nie dostanie nawet wersu w tekście

Krzty respektu w mieście, gdy mój zespół jeszcze gra

To ja M do A przecież, dobrze znasz mnie

Chce wyróżniać się z tła i świecę coraz jaśniej

Spisuje niegrzeczne szesnastki nocami jakbym walczył o gwiazdki z psami

Królowie zostańcie w zamku, bo w mojej bandzie skautów

Każdy twardziel z marszu jest gotów do awantur (A ty?)

Ja za nic bratku, nie oddam im pola

Nikt nie trafi mnie tak mocno, bym nie podniósł się z kolan

«Wciąż czujemy się tak samo»

«Cokolwiek, by nie mówili»

«Póki płynie w nas krew»

«W siebie nie zwątpimy»

«Teraz słyszysz klasyk»

«To nowa stara szkoła»

«Pozostaniemy w pamięci, nikt nas nie pokona»

«Wciąż czujemy się tak samo»

«Cokolwiek, by nie mówili»

«Póki płynie w nas krew»

«W siebie nie zwątpimy»

«Prędzej wyschnie ocean»

«Mówie Ci, uwierz mi»

«Proximite w moim sercu, póki będę żył»

MAŁPA

Odliczaj dni, godziny, minuty i skurcze mięśnia

Nie ma dróg na skróty tutaj, lecz są sekretne przejścia

Nie braknie miejsca tam dla nas i dla was też nie

Póki nasz hałas w salach gra, nigdzie nie jest bezpiecznie

Podnoszę poprzeczkę wyżej niż kiedykolwiek

I bijcie brawo, za chwile zaczynam rozbieg

Pamiętam dobrze wszystkie błędy w życiorysie

To przez nie z wkurwienia dziś zaciskam zęby, gdy to piszę

Nie dbam o względy twoje i twoich ziomków

By móc napisać na koniec o tym, że od początku

Byłem w gronie tych, dla których skillsy i poziom

Są ważniejsze niż korzyści, które z nimi przychodzą!

JINX

Moi ludzie są spuchnięci, usta wypchane śliną

By w chwili śmierci napluć im w twarz, potem zginąć

Za nic skurwysynom, bez odrobiny prawdy

Nadal z dobrą miną, wracam biec pod wiatr

Gdy niszczą moje kompakty, gniotą je w dłoniach

Stoją zgięci w rzędach za plecami Biedronia

Na nic ich kakofonia, nie odbiorą zacięcia

Choćby wyciągali łapy po wszystko, co jest do wzięcia

Mówili, że nie mam szczęścia, tak wyszło przez ksywę

Nie rzucę się im w objęcia, ruchy mam zbyt leniwe

Dla nich to czas tąpnięcia, na pohybel

Zróbcie trochę miejsca, przynosimy Atlantydę!

«Wciąż czujemy się tak samo»

«Cokolwiek, by nie mówili»

«Póki płynie w nas krew»

«W siebie nie zwątpimy»

«Teraz słyszysz klasyk»

«To nowa stara szkoła»

«Pozostaniemy w pamięci, nikt nas nie pokona»

«Wciąż czujemy się tak samo»

«Cokolwiek, by nie mówili»

«Póki płynie w nas krew»

«W siebie nie zwątpimy»

«Prędzej wyschnie ocean»

«Mówie Ci, uwierz mi»

«Proximite w moim sercu, póki będę żył»