Liðnar Árstíðir - Vio

Ég dvín í lágan dal,

ég kann mig ei hér.

Nóttin kveður okkur

og allt sem þar felst.

Kvöldsólin

kemur við

sem aldrei fyrr,

sem aldrei fyrr.

Svæfðu mig í kvöld

við öldunið á strönd,

sem aldrei fyrr,

sem aldrei fyrr.

Taktu mig þá heim,

gegnum liðnar árstíðir.

Fyrir okkur tveim,

allt er var og vel prýðir.

Taktu mig á leið,

þá ég leggst að dreyma þig.

Eigðu góða lífsleið,

þú hefðir mátt eiga mig.

Undir nætursal,

á friðsælum stað.

Kvöldið verður okkar

og allt sem felst þar.

Mánadýrð

umlykur þig

sem aldrei fyrr,

sem aldrei fyrr.

Taktu mig þá heim,

gegnum liðnar árstíðir.

Fyrir okkur tveim,

allt er var og vel prýðir.

Taktu mig á leið,

þá ég leggst að dreyma þig.

Eigðu góða lífsleið,

þú hefðir mátt eiga mig.

þú hefðir mátt eiga mig.

þú hefðir mátt eiga mig.