Bu Şehir - Xir

Aha!

Gök götürdüğü yerde dalgaların (ah)

Emin ol hızlı geride kalan bütün hatıralar

Başkalarının şimdi uyduruk bi' ruh halimle

İçindeyim kavgaların

Algılarım bozuk çünkü dozu yüksek dalgaların

Saklamadım!

Ne kadar yıpranıyo’muş hisler

Bana dediler ilacı zaman ancak temizler

Söyle neden kötüye gitti

Bazı şeyler içine etti

Geçtikçe eski güzel günler

Fakat bi' bak neyin kaldı dünden

Hesapladığın, cebine koyup katladığın

Bir defterin en son parçasıdır

Gök ölene kadar sakladığın

Bir plan var hep aklımda benim düşünüp

Ama yapmadığım

Ecele faydasız bir korku çarpışırsa öfkemle

Tartmadığın kadar büyük bir problem olur

Yorum yapmadığın

Olmayan bi' kalp gibisin sen benim üstüne kendi adımı yazıp sonra kalemi

sapladığım

Söylesene n’oluyor

Bu şehir fazla zehir ve boğuyor gitgide beni

Söylesene n’oluyor

Bu şehir fazla zehir ve boğuyor gitgide seni

Bu şehir fazlasıyla karışık benim basit yaşantıma

Düşük metronomda çalıyo' hayat hep kulaklarımda

İnan artık haz alamıyorum

Eskisi gibi savaşamıyorum

Yırtıp attım sayfaları ben yeni bi' defter aramıyorum

Yoktan var edilen kazanç kadar tatlı değil

Gösterilen gözden ırak uyduruk bir tablo gibi

Düzeni sağlamaktan geçer en kral disiplin

Yoksa cebin boş gezersin ölene kadar bekleyip

Sakin olmak için kâfi değil depresanlar

Ani bi' şok döndürür mü beni hayata zor durumda?

Git yolumdan

İstediğim tek solukta mutluluğu içime çekip üflemekti son durakta

Yaklaş bi' yanıma hissiyatı ağır duygularımın

Umduğumu bulmak için hep çabalar kurgularım

Bitti dediğim anda yeniden başlıyor bu eski film

Bilinçaltım karmakarışık olduğundan hayat garip

Söylesene n’oluyor

Bu şehir fazla zehir ve boğuyor gitgide beni

Söylesene n’oluyor

Bu şehir fazla zehir ve boğuyor gitgide seni

(Söylesene n’oluyor

Bu şehir fazla zehir ve boğuyor gitgide beni

Söylesene n’oluyor

Bu şehir fazla zehir ve boğuyor gitgide seni)